Κυριακή, 18 Ιουνίου 2017

ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΔΡΟΣΟΣ:Ο ΜΥΘΟΣ ΤΗΣ ΓΕΝΝΗΣΕΩΣ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ

Ένας εκ των πλέον σημαντικών Μύθων της Ελληνικής Μυθιστορίας, είναι και ο μύθος της γεννήσεως της Αθηνάς. Σύμφωνα με αυτόν, η Αθηνά εγεννήθη πάνοπλος από την κεφαλήν του Διός, αφού ο Ζεύς κατάπιε την πρώτην σύζυγόν του Μήτιν.

Επειδή η γέννησις ήταν δύσκολος και εδημιουργούσε πόνους στην κεφαλήν του Διός, εκλήθη ο Ήφαιστος να προσφέρει την βοήθειάν του. Εκείνος εκτύπησεν την κεφαλήν του Διός με το σφυρί του, ανοίγοντάς την και τοιουτοτρόπως εξήλθεν η θεά Αθηνά αρματωμένη και πάλλουσα το φοβερόν δόρυ της.
Η Μήτις, η οποία κατείχεν όλην την αρχέγονον γνώσιν, ήτο κόρη του Ωκεανού και της Τηθύος και είχεν βοηθήσει τον Δία προσφέροντας στον Κρόνον το εμετικόν φάρμακον δια να εξεμέσει τα τέκνα του, τα οποία είχεν καταπιεί.
Αν προσπαθήσουμε να αναγνωρίσουμε τις έννοιες, οι οποίες κρύπτονται πίσω από τα ονόματα των πρωταγωνιστών του Μύθου, θα αχθούμε στις ακόλουθες διαπιστώσεις:
ΖΕΥΣ – ΔΙΑΣ: Είναι ο πατέρας θεών και ανθρώπων, αλλά και ο δημιουργικός Νούς, ο οποίος γεννά και δημιουργεί τα πάντα διά των συνθετικών και διαχωριστικών ιδιοτήτων του.
ΜΗΤΙΣ: Το όνομα προέρχεται από το ρήμα «μητιάω-ω», το οποίον σημαίνει σκέπτομαι, συλλογίζομαι, διαλογίζομαι ή επινοώ. Άρα με την λέξιν «Μήτις» κωδικοποιούνται η σκέψις, η φρόνησις και η σύνεσις.
ΩΚΕΑΝΟΣ: (Ωκύς = ταχύς + νάω = ρέω) ή (ωκύς = ταχύς + νέω = πλέω). Σημαίνει την αρχέγονον ταχείαν ροήν, μέσα στην οποίαν γεννώνται και δημιουργούνται τα πάντα. Δι’ αυτό και ο Ωκεανός φέρεται ως ο γεννήτορας των θεών.
ΤΗΘΥΣ: Είναι η σύντμησις των λέξεων «διαττώμενον = κοσκινιζόμενον» και «ηθούμενον = στραγγιζόμενον» και σημαίνει την πηγήν, μέσα στην οποίαν κοσκινίζονται και στραγγίζονται καλώς τα πάντα. Ο Όμηρος αποκαλεί την Τηθύν μητέρα των θεών.
ΗΦΑΙΣΤΟΣ: (Ο του Φάους Ίστωρ = ο βαθύς γνώστης του Φωτός) ή (ο Ηλίου Φαιστός = ο αιωνίως λάμπων ως Ήλιος). Είναι ο θεός του πυρός και δημιουργός και συναρμοστής του υλαίου κόσμου. Με το όνομά του κωδικοποιείται το κοσμικόν πύρ, το οποίον εμπυρώνει και κινεί τα πάντα στο σύμπαν.
ΑΘΗΝΑ: (Α θεονόα – Θεονόη – Ηθονόη = η των θεών Νόησις ή η των ηθών Νόησις). Είναι η υπέρλαμπρη θεά της Σοφίας, της διανοίας και της θείας Νοήσεως.
Σύμφωνα λοιπόν με τον Μύθον, η Αθηνά γεννάται από την κεφαλήν του Διός με την βοήθειαν του Ηφαίστου. 
Μεταφέροντας τον Μύθον αυτόν στην ανθρώπινην πραγματικότητα, θα έλεγα τηρώντας πάντα κάθε επιφύλαξιν διά την ορθότητα των παρατιθέμενων σκέψεων, ότι η Σοφία, η οποία είναι μόνον θεία ιδιότης, δύναται να γεννηθεί αποκλειστικά από τον Νούν, ο οποίος θα εγκολπωθεί την Φρόνησιν (φοράν της νοήσεως) την απορρέουσαν από την ορθήν σκέψιν και η οποία είναι το καταστάλαγμα της θείας αενάου ροής.
Ο τοκετός της Σοφίας διά τον εν δυνάμει αναζητητήν της, είναι υπερβολικά δύσκολον και επίπονον έργον και απαιτείται εκτός των ανωτέρω και η βοήθεια του δημιουργικού θείου κοσμικού πυρός, το οποίον ενυπάρχει στην ψυχήν του καθ’ ενός. 
Η επίπονος όμως διαδικασία της αποκτήσεως της Σοφίας, προσφέρει εις όποιον την οικειοποιηθεί, τα όπλα διά την αντιμετώπισιν κάθε επιβολής και κινδύνου σε ψυχοπνευματικόν, αλλά και σε υλικόν επίπεδον, διότι μόνον αυτή γεννάται πάνοπλος και νικηφόρος.

12 – 2 – 2016 
ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΔΡΟΣΟΣ
(ΜΕΓΙΣΤΙΑΣ)

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου